Een bijzondere dag…

Afgelopen zondag stond alweer de laatste competitiewedstrijd van dit seizoen gepland. Dit was vanuit meerdere opzichten een bijzondere dag. Enerzijds gezien de meerderheid van het team met de fiets was gekomen (wat al een prestatie op zich is), anderzijds gezien dit voor een aantal van ons voorlopig de laatste handbalwedstrijd (in rood tenue) zou zijn. De sfeer voorafgaand aan de wedstrijd was zeer positief te noemen, van spanning was vrijwel geen sprake. Dit werd echter een tikkeltje anders ervaren door onze leidster, welke voorafgaand aan de wedstrijd nog een duidelijk beroep heeft gedaan op onze focus.

De coach gaf nog enkele tips mee (iets met bitches) en na het goede voorbeeld van de dames 2 (19-6 winst) en de heren 1 (36-33 winst), klonk rond 13.45 uur het beginsignaal. De opdracht die we hadden meegekregen was simpel: GENIET! Met dat in ons achterhoofd, gecombineerd met een stukje focus, gingen we van start. Noav begon sterk en mede dankzij een aantal scherpe schoten vanuit de hoeken en fysiek geweld vanuit de opbouw wisten ze op voorsprong te komen. Gelukkig niet voor lang, tijdens de rust gaf het scorebord een gelijkspel aan van 11 tegen 11.

Hier konden punten gepakt worden! Na het uitwisselen van de nodige tips en tactieken gingen we met vertrouwen van start in de tweede helft. Al gauw werd duidelijk dat het nog een spannende pot ging worden, we waren aan elkaar gewaagd. Na een sterke fase van Noav en een aantal gemiste kansen van Handbal Someren keken we gedurende de tweede helft toch even tegen een kleine achterstand aan. Deze achterstand werd in korte tijd weggewerkt, mede door het op stoom komen van de dochter van onze oud-voorzitter. De slotfase van de wedstrijd brak aan en het scorebord liet een stand zien van 22-21. Uitspelen en vasthouden die voorsprong! Ai, een penalty voor Noav… Maar geen paniek, gelukkig hebben we een keepster met stalen zenuwen en een razendsnel reactievermogen. Gaat het ons dan echt lukken? Sluiten we dit seizoen af met winst? De laatste minuut breekt aan en Noav zet alle zeilen bij om kans te maken op een aansluitingstreffer. Ze veroveren de bal en zetten nog één keer aan, helaas met succes. De wedstrijd werd afgesloten met een gelijke eindstand van 22 tegen 22.

Na de wedstrijd hebben we (helaas) afscheid moeten nemen van een aantal vaste krachten uit ons team. Uiteraard hopen we Elene en Sylvia nog eens terug te zien, zodra de gezondheid het toelaat en nieuwe werelddelen ontdekt zijn. Noraly, veel succes bij Dongen en mocht je in de buurt van de Postel zijn, je weet ons te vinden… ;). En Wim, bedankt voor afgelopen seizoenen en geniet van Zuid-Amerika!