Trotse coach van DS1 blikt terug op succesvol seizoen

Na de laatste wedstrijd van het seizoen op 10 april thuis in de Postel, die wederom gewonnen werd van HVW met 19-12, is het tijd voor een overzicht van het seizoen.

De eerste wedstrijd werd in Eindhoven afgewerkt in oktober van het vorige jaar en omdat het hier een gepromoveerd team betrof wisten we nog niet goed hoe we de ruime overwinning moesten plaatsen. Dat werd anders na de eerste thuiswedstrijd tegen het altijd lastige Swift uit Helmond. Door deze wedstrijd ruim te winnen (29-18) pakte de Somerense dames meteen de koppositie op doelsaldo en werden de verwachtingen langzaam hoger. De derde wedstrijd, uit in Tilburg tegen opnieuw een promovendus, tegen Camelot werd minder ruim gewonnen, maar werden wel weer twee punten bijgeschreven.

De thuiswedstrijd tegen het Udense Helios’72 bracht echter de eerste domper. Er kon geen vuist gemaakt worden en de hele wedstrijd keken we tegen een achterstand aan en het eerste verlies was dan ook een feit. De koppositie werd overgenomen door Helios en de verwachting was dat dat niet snel meer zou veranderen. Maar dat zou het wel. Na eerst een uitwedstrijd tegen HMC 2 plichtmatig gewonnen te hebben met 22-33 werd thuis van een andere nog ongeslagen ploeg gewonnen: Tachos/Witte Ster. Dit team moest er in Someren aan geloven met 16-10, en Swift won datzelfde weekend van Helios. Nu waren er geen ongeslagen teams meer en stonden we met drieën bovenaan en stond Handbal Someren toch weer op 1 vanwege het betere doelsaldo.
Het grote nadeel van de eerste klasse Brabant is echter de jaarlijkse reis naar Zeeland waar in Middelburg aangetreden moest worden tegen EMM. Ook in deze wedstrijd konden we niet domineren omdat er te slap werd begonnen, en toen Someren in de tweede helft eindelijk wilde doordrukken werd dat de kop ingedrukt door enkele scheidsrechterlijke dwalingen. De les die we na deze tweede zeperd  ter lering kregen was dat we van onze eigen krachten moesten uitgaan, en met veel meer felheid de wedstrijden in moeten gaan. De wedstrijden erna werd dit dan ook goed opgepakt en werden Elshout (25-14) en Bergeijk (27-12) met dikke nederlagen naar huis gestuurd en werd tussen deze wedstrijden door de punten opgehaald bij White Demons (18-28). De helft van de competitie zat er bijna op en om als winterkampioen de kerst te vieren moest alleen nog gewonnen worden bij HVW in Wanroij. Helaas vervielen we in onze oude fout: geen felheid waar HVW goed mee wist om te gaan. Weer werd verloren (18-15), en ondanks ons hoge doelsaldo werd Tachos/Witte Ster de winterkampioen met 17 punten en stonden wij tweede op doelsaldo, want Helios had ook 16 punten.
In de tweede helft van de competitie kregen we te maken met een ander fenomeen: Zeer slechte eerste helften, gevolgd door zeer goede tweede helften. EHV was hier het eerste slachtoffer van. In de rust geloofden zij nog dat er punten te verdienen waren in Someren, maar in de tweede helft werd deze hoop teniet gedaan door een veel sterker Handbal Someren. Ook in Helmond herhaalde dit scenario zich. In de rust met 9-6 achter, en na tien minuten in de tweede helft zelfs 14-9. Ineens begint het te draaien aan Somerense zijde en werd in de laatste 20 minuten deze achterstand omgebogen naar een nipte 18-19 zege. Maar geleerd hadden we niet want de thuiswedstrijd tegen Camelot kwamen we met 1-7 achter en de ruststand van 9-15 voorspelde niet veel goeds. Maar alweer een ijzersterke tweede helft voorkwam een nieuwe nederlaag, het lukte de dames op wonderlijke wijze om deze wedstrijd met een 22-22 eindstand af te sluiten. Dat het ook andersom kan bewezen we de uitwedstrijd tegen Helios, die inmiddels wat achterstand had op de ranglijst door te verliezen van White Demons. Een erg sterke eerste helft (7-12 voorsprong), werd gevolgd door een hele redelijke tweede helft waarin we de marge van 4 a 5 doelpunten goed konden vast houden. Helaas ging het in de laatste 10 minuten alsnog mis en moesten we voor de tweede keer tevreden zijn met een puntendeling (20-20).
Tachos/Witte Ster nam hierdoor de inmiddels heroverde koppositie weer over op de voet gevolgd door de Somerense dames en Helios daar weer een puntje achter. De reserves van HMC kwamen daardoor op het juiste moment om het Somerense zelfvertrouwen weer wat op te vijzelen: 27-14. In de alles of niets wedstrijd in Waalwijk tegen de koploper moest het dan gebeuren: Verlies betekende een achterstand van drie punten en bij een overwinning zouden we de koppositie weer overnemen met een voorsprong van èèn puntje. Het leek er echter niet op dat Someren bezig was kampioen te worden in die eerste helft. Er werd slap gehandbald en slechts een enkeling haalde haar normale niveau wat resulteerde in een 9-5 ruststand. Een donderspeech in de rust deed echter wonderen en de tweede helft leek in niets op de eerste helft: er werd met durf gespeeld, de verdediging stond er ineens en langzaam maar zeker werd de achterstand teniet gedaan. In de laatste 5 minuten werd er een minimale voorsprong genomen en uiteindelijk werd toch weer gewonnen: 16-18.
Als coach was ik blij dat de thuiswedstrijd tegen het Zeeuwse EMM uitgeroepen was als ouderdag, want dan zouden de meiden toch willen laten zien wat ze konden met alle ouders op de tribune. Helaas bleek dit in de eerste helft niet te kloppen. Weer keken we tegen een haast onoverbrugbare  achterstand aan:  8-12. In de rust berustte de begeleiding hier in en namen we aan dat het de tweede helft wel weer opgelost werd, want ach, het wonder van Someren zou zich wel weer voltrekken. En inderdaad, daar waar we een half uur nodig hadden om 8 treffers te produceren, deden we het in de tweede helft in de eerste 5 minuten 5 keer: 13-12 met nog 25 minuten te spelen. Wie dacht dat we daarna zouden uitlopen had het echter mis. EMM pakte de draad weer op en Someren kreeg wederom moeite met scoren. Om en om werd er nu gescoord. Uiteindelijk won Handbal Someren ook deze wedstrijd weer: 17-16 en kwam, zoals door een der ouders mooi gesteld, de platte kar in zicht. Helios was door een nederlaag bij EHV ondertussen nog verder achterop geraakt en het kampioenschap leek nu een zaak tussen Tachos/Witte Ster en Handbal Someren. Met nog vier wedstrijden te gaan leek het programma van Tachos/Witte Ster het moeilijkst en leek het voor Handbal Someren een kwestie van het vasthouden van de concentratie en waken voor onderschatting. Dit gebeurde gelukkig in de uitwedstrijd in Drunen tegen Elshout waar ruim werd gewonnen: 18-30. Omdat Waalwijk niet echt ver is van Drunen was ik er getuige van dat Swift Tachos/Witte Ster een nieuwe domper bezorgde: 19-21.
Handbal Someren had nu een voorsprong op de ranglijst van 3 punten met nog evenveel wedstrijden te gaan.  Bij een overwinning van ons op White Demons en een nederlaag van Tachos/Witte Ster konden we dus al kampioen worden in de voorlaatste thuiswedstrijd. Helaas gaf dat schijnbaar zoveel druk dat het de ploeg verlamde. De eerste helft werd nog een voorsprong gepakt van 10-5 die in de eerste minuten van de tweede helft werd uitgebreid naar 12-5, maar daarna zakte Handbal Someren door een ondergrens en zag het White Demons minuut na minuut dichterbij komen. Vlak voor het einde van de wedstrijd stond het 13-12. De blijdschap was dan ook groot toen de verlossende 14e treffer zich aandiende. En toen was het wachten op de uitslag van de concurrent. De coach van  Witte Ster/Tachos was het die met een telefoontje aan alle onzekerheid een einde maakte: zijn team had kansloos van Camelot verloren en onze voorsprong op de ranglijst was opgelopen naar 5 punten met nog twee speelronden te gaan: We waren kampioen!
Die laatste twee wedstrijden waren weliswaar voor des keizers baard,  maar we wilden ook laten zien dat we terecht kampioen  geworden waren en daarnaast konden we de gehele tweede competitiehelft ongeslagen blijven. Uit bij Bergeijk deden we hierin onze plicht en speelde we een hele gelijkmatige wedstrijd die we winnend afsloten met 13-20 waarna we verrast werden door bloemen van onze tegenstander. In de laatste wedstrijd troffen we dus de ploeg waar we voor het laatst een nederlaag tegen moesten incasseren: HVW. Tot 4-4 kon de Wanroijse dames het bijbenen, daarna nam Handbal Someren het over en na een ruststand van 9-5 werd uiteindelijk gewonnen met 19-12.
Tachos/Witte Ster is uiteindelijk vierde geworden omdat ze na Camelot de overige wedstrijden ook verloren, Swift Helmond is als tweede geëindigd en Helios pakt de derde plaats. Wij eindigen dus als eerste met 36 punten uit 22 wedstrijden en in competitieverband ongeslagen in 2016.
Ik kan hier alleen nog aan toevoegen dat ik bijzonder trots ben op de prestatie die de Somerense dames hebben geleverd en erg genoten heb van dit afgelopen seizoen. Ik zie met vertrouwen het komende seizoen in de hoofdklasse tegemoet.
Een trotse coach

Dames handbal

Huldiging dames 1